مجاهده

پراکنده نوشت های یک دهه شصتی


بسم الله

پیرمرد بلند شد.. شال سبز سادات پیچیده بود دور سرش..
با لهجه ی دلنشین یزدی ش چند جمله گفت و خواست که روضه ی علی اکبر(ع) بخواند..
همانجا کنار قتلگاه..

گفت: کسی هست اذان بگوید؟! یکی از میان جمع بلند شد..
الله اکبر الله اکبر.. صدای نوحه ی پبرمرد بلند شد..
اشهد ان لا اله الا الله... پیرمرد ادامه می داد..
جمعیت گریه نمی کرد.. زار میزد..
توی حرم.. کنار قتلگاه..

_____________________________________________________
پی نوشت: عنوان، بیتی از شعر بلند علی اکبر لطیفیان

٢٢ تیر ۱۳٩٠ | ۱٢:۳٩ ‎ق.ظ | کاف _الف | نظرات () |
Design By : mihantheme.com