مجاهده

پراکنده نوشت های یک دهه شصتی


بسم الله

خدا: أَحَسِبَ النَّاسُ أَن یُتْرَکُوا أَن یَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا یُفْتَنُونَ  ؟!
آیا مردم پنداشته اند به صِرف این که گفتند : ایمان آوردیم; به حال خود رها می شوند
و با سختی هایی که درستی و نادرستی ایمانشان با آنها آشکار می شود آزموده نمی شوند ؟

من: نه خدا جون! راستش به نظرم مشکل یه جای دیگه ست!
اینکه آدم اون چیزی که پیش میاد رو آزمون نمی دونه.. در واقع انتظار داره تو یه چیز های بزرگتر امتحان بشه..!
یا اینکه.. اونقدر امتحان طولانی میشه که..
که آدم انگار داره کم کم جا می زنه..

خدا! میشه خودت یه فکری به حالم بکنی لطفا..؟! ممنون!

٢٠ دی ۱۳٩٠ | ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ | کاف _الف | نظرات () |
Design By : mihantheme.com