مجاهده

پراکنده نوشت های یک دهه شصتی



 بسم الله

اگرچه تو طبیبی و دوا درست میکنی
گهی برای خیر ما بلا درست میکنی

از اینطرف همیشه بارها خراب میکنم
از آنطرف همیشه بارها درست میکنی

اگرچه من خجل شدم اگر چه سنگ دل شدم
تو از وجود سنگ هم طلا درست میکنی

من از گناه خسته ام از اشتباه خسته ام
بجان مادرت بگو مرا درست میکنی؟

گدای آستانه ات شدن به دست ما نبود
تو با کریمی خودت گدا درست میکنی

کنار تو غریبه های شهر نیز راحتند
تویی که از غریبه آشنا درست میکنی

اگر بناست بعد از این مرا خراب تر کنی
از اول این خراب را چرا درست میکنی؟

از این دلی که سالهاست بندگی نکرده است
فقط تویی که بنده ی خدا درست میکنی

تو یک غروب میرسی وگنبد بقیع را
شبیه گنبد امام رضا درست میکنی

علی اکبر لطیفیان

۱٢ اسفند ۱۳٩٠ | ۱۱:٥٦ ‎ب.ظ | کاف _الف | نظرات () |
Design By : mihantheme.com