مجاهده

پراکنده نوشت های یک دهه شصتی


بسم الله

روضه ام روضه های یک کوچه ست
کوچه ای سرد کوچه ای تاریک

بارها گفته ام خدا نکند
راه یاسی به لاله چین بخورد

بین این کوچه ها خدا نکند
که در اینجا زنی زمین بخورد

یا سرش می خورد یه دیوارش
یا که از زخم سنگ می شکند

دستها هم اگر شود حائل
بین این راه تنگ می شکند

 

 

ولی ای وای بر سرم آمد
کوچه خالی ز رفت و آمد شد

چادر مادرم به دستم بود
که در آن کوچه راه ما سد شد

.

آه از دل امام حسن(ع)..
__________________________________________________________________
روضه ی کوچه

٥ اردیبهشت ۱۳٩۱ | ٩:٠٠ ‎ب.ظ | کاف _الف | نظرات () |
Design By : mihantheme.com