مجاهده

پراکنده نوشت های یک دهه شصتی


بسم الله

انحنای روح من
شانه های خسته ی غرور من
تکیه گاه بی پناهی دلم شکسته است
کتف گریه های بی بهانه ام
بازوان حس شاعرانه ام
زخم خورده است..

خدا!
گاهی خسته می شوم از این امتحان های تکراریِ سخت!
شاید تا نمره ی خوبی نگیرم بی خیالم نمیشوی .. هان؟!

٩ خرداد ۱۳٩٠ | ٦:٥٩ ‎ب.ظ | کاف _الف | نظرات () |
Design By : mihantheme.com